ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΑΣ.

Όταν σε μια χώρα, σε έναν δήμο, υπάρχει ακόμη φτώχεια και αποκλεισμός, τότε δεν μιλάμε για ανάπτυξη,μιλάμε για συλλογική αποτυχία.

Και ας μη γελιόμαστε:

Καμία "ανάπλαση", κανένα "έργο βιτρίνας" καμία εκδήλωση και φωτογραφίες,δεν μπορούν να καλύψουν το γεγονός ότι άνθρωποι δίπλα μας στερούνται τα αυτονόητα.

Η κοινωνική πολιτική δεν είναι πολυτέλεια,

είναι η καρδιά μιας δίκαιης κοινωνίας.

Είναι το μέτρο του πολιτισμού μας, η πράξη που δίνει αξία σε κάθε ευρώ που ξοδεύει η τοπική αυτοδιοίκηση.

Και όμως…

Στον δικό μας Δήμο, κανείς δεν δείχνει να ενδιαφέρεται ουσιαστικά.

Καμία πραγματική δομή, καμία μέριμνα για τους αδύναμους, καμία στρατηγική στήριξης.

Και αναρωτιέμαι:

Μήπως τελικά η κοινωνική πολιτική δεν “πουλάει”;

ή μήπως απλώς δεν αφήνει περιθώριο για το «φαγητό» των προνομιούχων;