Τοποθέτηση για τον αποκλεισμό πολίτη από τον λόγο σε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κασσάνδρας
Κατά την πρόσφατη ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κασσάνδρας για την ψήφιση του προυπολογισμού, υπήρξε ένα περιστατικό που δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Ως πολίτης παρών στη συνεδρίαση, (ήμουν ο μοναδικός Δημότης εκείνη τη στιγμή)ζήτησα με σεβασμό να τοποθετηθώ επί του θέματος της ημερήσιας διάταξης. Η απάντηση που έλαβα από τη Δήμαρχο ήταν η εξής:
«Είναι ειδική συνεδρίαση και πολίτες δεν επιτρέπεται να μιλήσουν».
Η τοποθέτηση αυτή αντίκειται ευθέως στο θεσμικό πλαίσιο που ισχύει για τη λειτουργία των Δημοτικών Συμβουλίων, όπως αυτό ορίζεται στην Εγκύκλιο 10233/Σ.4000/24-02-25 του Υπουργείου Εσωτερικών. Η εγκύκλιος αυτή ορίζει ρητά:
«Το Δημοτικό Συμβούλιο μπορεί, με απόφασή του, να επιτρέψει σε παρευρισκόμενους πολίτες να λάβουν τον λόγο, εφόσον το ζητήσουν. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται με απλή πλειοψηφία των παρόντων μελών του Συμβουλίου. Σε αυτή την περίπτωση, οι πολίτες έχουν δικαίωμα ομιλίας διάρκειας δύο (2) λεπτών».
Η θεσμική παραδοξότητα:
Είναι λυπηρό, αλλά και βαθιά ανησυχητικό, όταν η θεσμική ηγεσία του Δήμου αγνοεί ή παραβλέπει συνειδητά την ισχύουσα νομοθεσία. Η απαγόρευση στον μοναδικό παρευρισκόμενο πολίτη να μιλήσει, χωρίς καν να τεθεί αίτημα στο σώμα του Δημοτικού Συμβουλίου, συνιστά πλήγμα στη διαφάνεια, στο δημοκρατικό διάλογο και εν τέλει στην ουσία της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Ο ρόλος της Δημοτικής Αρχής δεν είναι να περιορίζει, αλλά να ενθαρρύνει τη συμμετοχή του ενεργού πολίτη, ιδίως όταν η παρέμβασή του αφορά συγκεκριμένο θέμα της ημερήσιας διάταξης, όπως όριζε και η περίσταση.
Η επιλογή της σιωπής:
Παρά τη γνώση μου για την εγκύκλιο και το δικαίωμα που απορρέει από αυτήν, επέλεξα να μην αντιδράσω κατά την ώρα της συνεδρίασης, σεβόμενος τον θεσμό και τον τόπο στον οποίο εκπροσωπούμαι. Η σιωπή μου δεν ήταν αδυναμία. Ήταν επιλογή αξιοπρέπειας.
Ωστόσο, το περιστατικό οφείλει να καταγραφεί, όχι για να αναδειχθεί η προσωπική μου εμπειρία, αλλά ως ένδειξη της απαξίωσης της συμμετοχής των πολιτών σε διαδικασίες που τους αφορούν άμεσα.
Η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανοιχτές πόρτες – όχι αποκλεισμούς
Καλώ τη Δημοτική Αρχή, έστω και εκ των υστέρων, να αναγνωρίσει το λάθος, να επανεξετάσει τη στάση της απέναντι στους δημότες και να διασφαλίσει ότι τέτοια φαινόμενα αποκλεισμού δεν θα επαναληφθούν.
Η Κασσάνδρα αξίζει μια ανοιχτή, διαφανή και συμμετοχική δημοκρατία, όπου η φωνή του πολίτη δεν φιμώνεται, αλλά ακούγεται και συνεκτιμάται.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου