"Ο φτωχούλης του Θεού "

"Ο πατέρας μου μέσα φωνάζει:

Κέρδισε, πλούτισε, δώσε χρυσάφι,

αγόρασε οικόσημο, γίνου άρχοντας.

Μονάχα ο πλούσιος κι ο άρχοντας αξίζουν στον κόσμο να ζουν.

Μην είσαι καλός, χάθηκες.

Ένα δόντι να σου σπάζουν, μασέλα να τσακίζεις.

Μη ζητάς να σε αγαπούν, μα να σε φοβούνται.Μη συχωρνάς, χτύπα!

Κι η μάνα τρέμει, μέσα μου η φωνή της,

μου λέει σιγά, φοβισμένα, μην την ακούσει ο κύρης:

"Να’ σαι καλός Φραγκίσκο μου, να ’χεις

την ευκή μου.

Ν’ αγαπάς τους φτωχούς, τους ταπεινούς, τους αδικημένους.

Σου ’καμαν κακό; Συχώρνα!"

Παλεύουν μέσα μου η μάνα μου κι ο κύρης μου κι όλη μου τη ζωή, μάχομαι να τους φιλιώσω.

Μ α δ ε φ ι λ ι ώ ν ο υ ν·

κ α ι γ ι’ α υ τ ό υ π ο φ έ ρ ω..."

Νίκος Καζαντζάκης